Metalen behuizing, beschermhoes stempelonderdelen, metalen stempelmatrijzen

Het materiaal is de belangrijkste voorwaarde voor het bepalen van de oppervlaktekwaliteit van gestanste onderdelen. De inherente eigenschappen en oppervlakteconditie bepalen rechtstreeks de weerstand tegen vervorming en oppervlaktestabiliteit tijdens het stempelproces. Aan de ene kant hebben de mechanische eigenschappen van het materiaal, zoals vloeigrens, rek en hardheid, rechtstreeks invloed op de uniformiteit van plastische vervorming tijdens het stempelen. Als de vloeigrens te hoog is, zal tijdens het stempelen waarschijnlijk lokale spanningsconcentratie optreden, wat leidt tot oppervlaktescheuren; terwijl onvoldoende rek ervoor zorgt dat het materiaal niet gelijkmatig uitrekt tijdens het rekproces, wat resulteert in kreuken of scheuren van het oppervlak. Deze gebreken beschadigen direct de oppervlaktekwaliteit.

Aan de andere kant is de oppervlaktekwaliteit van het materiaal zelf nog belangrijker. Krassen, aanslag, roest, olievlekken en andere defecten op het oppervlak van de grondstof worden tijdens het stempelproces versterkt en direct overgebracht naar het oppervlak van het gestempelde onderdeel, waardoor defecten ontstaan ​​die moeilijk te repareren zijn. Als de oxidelaag op het oppervlak van koud-gewalste staalplaten bijvoorbeeld niet grondig wordt gereinigd, zal de oxidelaag eraf vallen en zich tijdens het stempelen in het werkstukoppervlak nestelen, waardoor putten ontstaan; terwijl olievlekken die zich aan het oppervlak hechten, zullen leiden tot ongelijkmatige smering tijdens het stempelen, waardoor de wrijving tussen de matrijs en het materiaal toeneemt, wat krassen op het oppervlak veroorzaakt. Daarom vormen de selectie van grondstoffen van hoge-kwaliteit en een rigoureuze voorbehandeling van het oppervlak de eerste verdedigingslinie bij het garanderen van de oppervlaktekwaliteit van gestempelde onderdelen, waarbij vanaf het allereerste begin het uitgangspunt voor de oppervlaktekwaliteit wordt bepaald.

Als kerndrager van het stempelproces bepalen de ontwerpprecisie, de productiekwaliteit en de onderhoudstoestand van de matrijs rechtstreeks de oppervlaktevormende kwaliteit van de gestempelde onderdelen. De matrijsspeling is een van de kernparameters die de oppervlaktekwaliteit beïnvloeden. Als de speling te groot is, scheurt het materiaal tijdens het stempelen, wat resulteert in een ruwe dwars-doorsnede, meer bramen en een verminderde gladheid van het oppervlak. Als de speling te klein is, zal de wrijving tussen de matrijs en het materiaal toenemen, waardoor niet alleen het matrijsoppervlak verslijt, maar ook overmatige compressie van het materiaaloppervlak ontstaat, wat resulteert in krassen, inkepingen en zelfs materiaalhechting, waardoor de integriteit van het oppervlak ernstig wordt aangetast.