Op maat gemaakte roestvrijstalen keukenplaten en serveerschalen, rek- en stempelmatrijzen

I. Mechanismeanalyse van oppervlaktekras- en rimpeldefecten bij stempelmatrijzen
Oppervlaktekrassen in gestempelde onderdelen manifesteren zich als oppervlaktekrassen en materiaalafbladdering, voornamelijk veroorzaakt door overmatige wrijvingsweerstand tussen het plaatmetaal en het matrijsoppervlak. Rimpeldefecten ontstaan ​​door ongelijkmatige lokale plastische vervorming tijdens de plaatvormingsfase, wat leidt tot onstabiele materiaalophoping en de vorming van golvende rimpels. Beide soorten defecten beïnvloeden de uiterlijke nauwkeurigheid van het werkstuk en verminderen de structurele mechanische eigenschappen ervan, waardoor latere montage en secundaire verwerking worden belemmerd.

II. Controle- en verbeteringsmaatregelen voor krasdefecten

Optimaliseer processen voor het modificeren van matrijsoppervlakken
Verbeter de bewerkingsnauwkeurigheid en de vlakheid van het matrijsoppervlak door oppervlakteversterkingsprocessen toe te passen, zoals verchromen, gasnitreren en harde coating om de grensvlakwrijvingscoëfficiënt te verminderen.
Stel redelijke oppervlakteruwheidsindicatoren in die passen bij de vormomstandigheden, waarbij het smeermiddelretentievermogen en de weerstand tegen contactoppervlak in evenwicht worden gebracht om krassen vanaf het matrijsuiteinde te onderdrukken.

Standaardiseer de selectie van stempelsmeermiddelen
Selecteer speciale smeermedia die zijn aangepast aan het plaatmateriaal en het vormingsproces om het plaatmetaal te isoleren van direct hard contact met de matrijs en de materiaalstroomeigenschappen te verbeteren. Gebaseerd op de moeilijkheidsgraad van het vormen, de plaatdikte en de bedrijfsomstandigheden, standaardiseert u het smeermiddeltype, de aanbrenghoeveelheid en de aanbrengmethode om een ​​stabiele interfacesmering te garanderen.

Controleer de parameters van het stempelproces kwantitatief: verenig de instelling van kernparameters zoals stempelbelasting, vormsnelheid en procesritme om de continuïteit en stabiliteit van de plasticvervorming van de plaat te behouden en problemen te voorkomen zoals verhoogde lokale wrijving veroorzaakt door overbelasting en stempelen met hoge- snelheid. Breek vormprocessen rationeel af om gelokaliseerde spanningsconcentraties te verspreiden en wrijvings-gerelateerde defecten te verminderen.

Optimaliseer het ontwerp van de matrijsstructuur op basis van simulatie: gebruik simulatietechnologie voor het vormen van eindige elementen om de spanningsverdeling en de materiaalstroomwet tijdens het vormingsproces kwantitatief te analyseren en materiaalaccumulatie en instabiliteitsgebieden te voorspellen. Optimaliseer de structuur van het matrijsoppervlak, ontwerp nauwkeurig de randpersstructuur en drukverdelingslogica, beperk de materiaalstroomsnelheid en het vormbereik en vermijd plaatselijke ophoping en kreukels.

Nauwkeurige afstemming van procesparameters en hulpgereedschappen zorgt voor een stabiele controle van belangrijke indicatoren zoals de kracht van de blanco houder, de treksnelheid en de matrijswerktemperatuur, waardoor een synchrone en uniforme materiaalstroom op alle gebieden wordt gegarandeerd. Hulpvormapparaten worden geconfigureerd volgens de productiebehoeften, waarbij de reologische eigenschappen van het plaatmetaal onder bedrijfsomstandigheden worden aangepast om de vormspanningstoestand te verbeteren en kreukeldefecten effectief te onderdrukken.