Aangepaste metalen stempelmatrijzen voor huishoudelijke apparaten en keukengereedschap

Om de juiste bewerkingstoeslag te bepalen en materiaalverspilling bij de verwerking van onderdelen te voorkomen, is het noodzakelijk om zich te concentreren op de praktische bediening en de toeslag af te stemmen op de blanco-eigenschappen en verwerkingsprocedures. De bewerkingstoeslag is het overtollige materiaal dat op het onbewerkte stuk materiaal is gereserveerd voor het daaropvolgende snijden. Dit wordt gebruikt om productieafwijkingen van het onbewerkte stuk materiaal, oppervlaktedefecten, positioneringsfouten bij de bewerking en snijvervorming te elimineren, waardoor de maatnauwkeurigheid, geometrische toleranties en oppervlaktekwaliteit van het uiteindelijke onderdeel worden gegarandeerd. Een te grote hoeveelheid verlengt de snijtijd, versnelt de slijtage van het gereedschap, veroorzaakt directe materiaalverspilling en verhoogt de productiekosten per eenheid, wat inconsistent is met de doelstellingen voor kostenreductie en efficiëntieverbetering.

De sleutel tot een redelijke bewerkingsmarge ligt in het afstemmen van de onbewerkte typen op de verwerkingsvereisten. Plano's van verschillende materialen en vormprocessen hebben verschillende initiële maatnauwkeurigheden en oppervlaktecondities, waardoor het toegestane bereik van de bewerkingstoeslag wordt bepaald. Bij het gieten van plano's leiden ongelijkmatige krimp en vervorming van de zandvorm tijdens het gieten tot grote maatschommelingen en een hoge oppervlakteruwheid, waardoor een bewerkingstoeslag van 3-8 mm nodig is, die wordt aangepast aan de grootte van het onderdeel en de gietprecisie. Smeedstukken hebben een dichtere interne structuur en een betere maatnauwkeurigheid dan gietstukken, zodat de bewerkingstoeslag kan worden teruggebracht tot 2-5 mm. Blanks gesneden uit profielen of platen hebben een hogere maatnauwkeurigheid en de bewerkingstoeslag kan worden geregeld tot 1-3 mm. Door de toeslag af te stemmen op de blanco-eigenschappen wordt verspilling fundamenteel vermeden.

De complexiteit van het bewerkingsproces heeft rechtstreeks invloed op de optimale bewerkingstolerantie. De verwerking van onderdelen omvat doorgaans voorbewerken, semi-nabewerken en afwerken, met voor elk proces andere tolerantievereisten. Voorbewerken heeft tot doel het meeste overtollige materiaal snel te verwijderen, waarbij voldoende ruimte nodig is om de basis te leggen voor volgende processen, maar overtollig materiaal wordt vermeden om langere verwerkingstijd, verhoogd energieverbruik en gereedschapsslijtage te voorkomen. Semi{4}}nabewerkingsbalansen zorgen voor het verwijderen van toleranties en verbetering van de nauwkeurigheid, waarbij de tolerantie wordt ingesteld om te voldoen aan de vereisten voor afwerkingspositionering zonder overmatig snijden in de afwerking. Voor de afwerking is de strengste tolerantie vereist, doorgaans 0,1-0,5 mm, om de uiteindelijke maatnauwkeurigheid te garanderen en materiaalverspilling te minimaliseren. Het wetenschappelijk vaststellen van de vergoeding per procesfase lost op effectieve wijze het probleem op van materiaalverspilling veroorzaakt door onredelijke vergoedingen.