Hoge-precisie metalen progressieve stempelmatrijzen, dieptrekmatrijzen

I. Inleiding

De auto-, elektronica- en huishoudelijke apparatenindustrieën eisen steeds meer productdiversiteit en hoge kwaliteit, waardoor de ontwikkeling van stempelmatrijzen wordt gestimuleerd in de richting van hoge efficiëntie, multi{0}}functionaliteit en lichtgewicht ontwerpen. Progressieve matrijzen met meerdere- stations maken continu vormen en multi-procesintegratie mogelijk, waardoor de productie-efficiëntie aanzienlijk wordt verbeterd. Het modulaire structuurontwerp maakt een flexibele matrijsconfiguratie en snelle productiewisselingen mogelijk. Gecombineerd met lichtgewicht legeringsmaterialen vermindert dit het matrijsgewicht, verbetert het de dynamische prestaties en betrouwbaarheid, verlaagt het de productiekosten en bevordert het industriële modernisering.

II. Modulair structuurontwerp van progressieve stempels met meerdere-stations

1. Modulair ontwerpconcept: de progressieve matrijs met meerdere- stations is functioneel opgedeeld in vormmodules, transmissiemodules, geleidingsmodules en trimmodules. Elke module heeft een gestandaardiseerd ontwerp, waardoor onafhankelijke productie, testen en vervanging mogelijk zijn. Dit vermindert de complexiteit van de matrijsproductie, verbetert de assemblageflexibiliteit en past zich aan de snelle schakelbehoeften van verschillende productspecificaties aan.

2. Modulaire structuurkenmerken: Elke functionele module maakt gebruik van gestandaardiseerde interfaceverbindingen, waarbij de positioneringsnauwkeurigheid van de interface binnen ± 0,01 mm wordt geregeld, waardoor een strakke moduleverbinding en een soepele werking worden gegarandeerd. De vorm- en trimmodules zijn vastgeschroefd voor snelle demontage en vervanging. De geleidings- en transmissiemodules zijn standaardcomponenten, waardoor de onderhoudstijd wordt verkort en de matrijsaanpassingscycli met meer dan 40% worden verkort.

III. Selectie en aanpassing van lichtgewicht legeringsmaterialen

1. Principes van materiaalkeuze: Lichtgewicht legeringsmaterialen moeten voldoen aan de mechanische eigenschappen, slijtvastheid en bewerkbaarheidseisen van de matrijs, terwijl ook rekening wordt gehouden met de kosten. Aluminiumlegeringen, magnesiumlegeringen en koperlegeringen met hoge{2}} sterkte hebben de voorkeur, waarbij materialen met onvoldoende sterkte of hoge verwerkingsmoeilijkheden worden vermeden.

2. Vergelijking van materiaalprestaties: Er zijn aluminiumlegeringen van de typen 6061 en 7075 geselecteerd, met een dichtheid van 2,7 g/cm³, meer dan 60% lichter dan traditioneel gietijzer, goede thermische geleidbaarheid en eenvoudige verwerking. Ze worden gebruikt voor niet-last-dragende structurele onderdelen, geleideplaten en sjablonen in de mal. Er is gekozen voor een magnesiumlegering van het type AZ31B, met een dichtheid van 1,74 g/cm³, uitstekende schokabsorptieprestaties en 35% lichter dan aluminiumlegeringen. Het wordt gebruikt voor onderdelen met hoge dynamische responsvereisten, zoals componenten voor matrijsoverbrenging en zwevende mechanismen. Hoge-koperlegering van het type QBe2 is geselecteerd voor lokale componenten in de matrijs met hoge eisen aan elektrische en thermische geleidbaarheid. Door verschillende materialen te combineren, wordt de totale mal licht van gewicht gemaakt en wordt ervoor gezorgd dat de prestaties van elk onderdeel aan de normen voldoen.

IV. Modulair ontwerp en onderzoek naar compatibiliteit van lichtgewicht materialen

1. Uitgebreide ontwerpmethode: door een modulair structureel ontwerp te combineren met de selectie van lichtgewicht legeringsmateriaal, wordt eindige-elementenanalyse gebruikt om de spanning en vervorming tijdens matrijswerking te simuleren, de levensduur van elke module tegen vermoeiing te beoordelen en de structurele afmetingen en materiaalcombinaties van de module te optimaliseren. Voor dragende modules wordt een aluminiumlegering of magnesiumlegering met een hoge-sterkte geselecteerd, terwijl een lichtgewicht aluminiumlegering wordt geselecteerd voor niet-dragende-modules. Dit zorgt ervoor dat elke module voldoet aan de functionele vereisten en tegelijkertijd een algehele lichtgewichtheid van de mal bereikt, waardoor problemen zoals onvoldoende modulesterkte en vervorming veroorzaakt door lichtgewicht materiaal worden vermeden.