Geflensde versterkingsring, versterkingsring, geperforeerde versterkingsplaat, metaal, aluminiumplaat rek- en stempelmatrijs

Medische precisiestempelonderdelen worden vaak gekenmerkt door hun minuscule structuren, ongelijkmatige wanddikte en complexe vormen. Een enkel vormingsproces kan de algehele vormgeving niet voltooien; daarom is een composietvormproces noodzakelijk dat buigt, uitrekt, snijdt en vormgeeft. Matrijsontwerp vereist gelijktijdige afstemming van procesindelingen met meerdere- stations, materiaalstroompaden en vervormingspatronen. De vormingslogica van elk station is onderling verbonden en wederzijds beperkend, waardoor conventionele ontwerpbenaderingen met één-proces ongeschikt zijn voor de samengestelde productievereisten van medische onderdelen.

Medische onderdelen stellen strenge eisen aan maattoleranties, oppervlakteafwerking en vormconsistentie. Composietvormingsprocessen moeten tegelijkertijd meerdere parameters controleren, zoals terugvering, materiaalreologie en verbindingsopeningen van stations. Het ontwerpproces moet de onafhankelijke vormnauwkeurigheid van elk proces in evenwicht brengen met de parameterkoppelingsrelaties tussen processen. Afwijkingen in parameters op elk station worden doorgegeven aan volgende processen, waardoor defecten ontstaan ​​zoals vervorming van onderdelen, maatfouten en krassen op het oppervlak, waardoor de algehele moeilijkheid van procesontwerpcontrole toeneemt.

Composiet medische mallen moeten meerdere structuren integreren, waaronder vormen, positioneren, lossen en afvalverwijdering, met een compacte lay-out en beperkte ruimte. Het ontwerp moet niet alleen voldoen aan de procesvormende logica, maar ook rekening houden met de stijfheid van de matrijs, onderhoud en demontage, stabiliteit van de massaproductie en compatibiliteit met medische materialen. Zonder de steun van een volwassen en gestandaardiseerd ontwerpsysteem is het alleen mogelijk om te vertrouwen op ervaring voor herhaalde verificatie en aanpassingen van proefmatrijzen, wat resulteert in lange ontwerpcycli en een lage fouttolerantie, wat de grootste moeilijkheid is geworden bij het onderzoek, de ontwikkeling en de productie van medische precisiematrijzen.